Petra avontuur in Jordanië

Reisperiode: 23 juni t/m 6 juli 2019
Jouw Jordanië reizigers: Inge en Hans
Individuele rondreis: Vaste Rondreis Wonderbaarlijk Jordanië
Reisduur: 14 dagen


Beginpunt Madaba

Madaba en de Dode Zee daar begon onze Jordanië reis mee. Madaba is een ontspannen stadje met haar mooie mozaïek in het Sint Joriskerkje. We hebben het stadje goed kunnen bekijken al slenterend vanaf ons familiehotel. In de middag naar de Dode Zee, blijft een ervaring om voorzichtig dobberend te drijven. Lekker ook om daarna even in het zwembad van het hotel echt op te frissen.

Dessert Castles

De dag daarna stonden de ‘woestijnkastelen‘ op het programma. De gids stond precies om 09:00 klaar met zijn auto en had voor ons een flesje water en wat lekkers. Nou dat is een prima ontvangst. De dessert castles liggen in een soort dorre kiezelwoestijn die eindeloos lijkt. Bijzondere kastelen met prachtige mozaïek (Quseir Amra) en een stoer kasteel Qasr Al-Hallabat. We hadden de mazzel dat we met z’n tweetjes steeds een half uurtje voor de bussen uit waren.

Hoe heerlijk relaxed het dobberen in de Dode Zee en onze kamer met balkon in Madaba ook was, het echte reisverslag begint met ons vertrek uit Madaba.

King’s Highway

Om 9 uur opgehaald door een nieuwe driver Osama. Een zeer goed Engels sprekende chauffeur die ons richting Kerak reed over de Kings Highway. We kwamen bij een spectaculaire kloof uit waar we een wandtapijt hebben gekocht en Turkse koffie dronken. Een goed begin, foto’s gemaakt en gelukkig opnieuw voor de bussen uit 😉

Kruisvaarderskasteel Kerak

Kerak is bekend van zijn kruisvaarderskasteel. Inderdaad groot boven op de bergrots en afhankelijk van de heersende partij is het Romeins, christelijk dan wel Arabisch qua bouwstijl geweest. Interessant alleen jammer dat er geen uitleg bordjes bij stonden, het moest met de Lonely Planet.

De chauffeur wachtte buiten de poort op ons en vroeg of wij lunch wilden, terwijl hij wees op zo’n toeristen eetplek. NEE dus! Bovendien wilden we ook niet zwaar aan het vlees. Ik vroeg of hij niet iets rustigers en meer local wist…

Nou local wel maar rustiger? Dan is een gids heerlijk, wij wezen verschillende salades aan en hij bestelde. Alleen Jordanezen en alles in Arabisch. Zij vonden ons interessant en wij hen. Het eten was verrukkelijk. En het kostte nauwelijks iets, ook daar een groot verschil.

We gingen verder richting Dana, nog zo’n 2 uur rijden.

Kampvuur in Dana Nationaal Park

Afgezet bij het registratiehuisje van het park, chauffeur goedendag gezegd en wij in een truck uit de vorige eeuw over een hobbelweg naar het tentenkamp. Als ik een indiaan op de heuvelrug had gezien had ik dit niet misplaatst gevonden. Wat een adembenemend uitzicht. Na de tent ingericht te hebben voor de nacht hebben een kleine wandeling gemaakt. Die avond gegeten in het kamp en thee en marshmallow’s bij het kampvuur.

Vroeg te bed en ’s ochtends om 6 uur opgestaan voor onze wandeling. Fijn zo met z’n tweetjes, geeft een vrij gevoel. Een hele mooie wandeling van zo’n 2 uur gemaakt.

Door naar Petra….

Uitdagende wandelingen in Petra

De bekende Monastery

Petra gaat om 6 uur open en wij zitten er 5 minuten lopen vanaf in een Arabisch hotelletje. Prima kamer weer hoor. Lunchpakket mee die we krijgen in plaats van te ontbijten. Dat gaan we in Petra doen als we door de 1.6 km lange kloof zijn en bij de wereldberoemde schatkamer zijn aangekomen. Dat is de foto die je altijd ziet van Petra, het is een graftombe maar alà, er zullen vast schatten in gezeten hebben.

We zijn om 6 uur die avond weer teruggekomen in het hotel. Echt een dag ‘binnen’ in Petra geweest en heel veel gelopen, geklommen, gedaald, Turkse koffie gedronken, mensen bekeken, ezels aangegaapt en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Het was prachtig! We hebben vandaag bijna 30 km afgelegd waarvan zo’n 5 km omhoog (800 treden) en weer omlaag naar de Monastery (maar ook dat is geen klooster maar de grootste graftombe van Petra (48 m hoog en 45 m breed).

Je kunt ook met de ezel omhoog en omlaag maar dat vonden we natuurlijk niet stoer…We zijn nog jong. Morgen gaan we weer Petra in maar dan later. We hebben nu de foto’s kunnen nemen zonder mensen en morgen gaan we relaxed nog een paar highlights bekijken. Geen hele grote klim meer, die is in de pocket.

Pad achterlangs naar de heilige offerplaats

Wat een dag weer, we zouden het rustig aan doen na gister en lekker relaxed door Petra slenteren. De dag begon ook zeer relaxed, uitgeslapen tot half 8, uitgebreid ontbeten en om half tien door de poortjes om de Petra site in te gaan.
Hans had voor de middag terug een trail uitgezocht dat we achterlangs zouden wandelen en dan bovenlangs naar een heilige offerplaats boven op de berg, Petra overziend. Verder een beetje slenteren was het idee.

Zo begon de dag ook, tenslotte waren we nu ervaren Petra-gangers die niet meer overal een foto hoefden te maken, laat staan aahh en oohh roepen. Nee dit hadden we al gezien.
We liepen dan ook gestaag door en klommen bij de poort op de rotsen om van bovenaf ah en oh, te roepen. We stonden tenslotte boven het gewone massatoerisme vandaag.

Na dit eerste klimmetje hadden we kunnen weten dat de dag heel anders zou verlopen en dat er echt serieus geklommen zou worden. Alleen wisten we dat nog niet, we gingen tenslotte relaxed door Petra.

Bij de eerste graven aangekomen, gingen we dan ook aan de thee en voordat ik het wist had ik een woestijnsjaal van kamelenhaar om mijn hoofd die goed stond, lekker zat en natuurlijk optimale bescherming bood tegen de zon. Ja het was ook strakblauw in tegenstelling tot gister. Tja een tweede teken dat we er vandaag weer tegenaan konden.

Spectaculair uitzicht op de Treasury

We gingen verder richting een ‘tombe’ waar we gisteren geen zin in hadden. Daar zag ik een bordje View Point. Nou dat moesten we maar eens doen. Je zou mooi uitzicht hebben over Petra en het amfitheater aan de overkant.

Maar eerst zagen we niet veel van Petra want het pad verdween achter de berg en al snel liepen we meer dan 400 treden al puffend omhoog. Wel een heel mooi oud pad maar ook heftig qua stijging. Op gegeven moment draait het pad en hebben we een prachtig uitzicht op de oude stad. Even genieten, alleen het pad krult verder omhoog en wij dus ook. Totdat we 200 meter boven Petra uit torsen… en een nog spectaculairder zicht krijgen, niet alleen het amfitheater maar ook de tombes en de andere Romeinse opgravingen en de hoofdstraat die ondertussen vol gelopen is.

We gaan op de richel een appel eten (onder ons is nog een stuk rots) dus niet gevaarlijk en we genieten van het uitzicht en de airco van het windje. Heerlijk zitten we daar.
Alleen even terug is een kruispunt met nog een pad naar het view point van de Treasury (daar waar je binnenkomt als je uit de kloof bent). Tja en die kan je natuurlijk niet laten lopen..
Het blijkt niet heel ver te zijn en we houden hoogte dus niet te heftig, al zijn het geen gebaande paden en is het af en toe zoeken en klauteren. Maar dat maakt het wel erg mooi allemaal.

Het pad eindigt in een Bedoeïenentent, die pal uitkijkt op de Treasury vanaf 200 meter hoogte. De mensen lijken wel mieren die daar beneden lopen. Je begrijpt dat dit de overtreffende trap qua uitzicht is. Eerst zijn we alleen in de tent met de eigenaar en 2 jonge hulpjes maar al snel volgt een Poolse familie en een Japans stel. Iedereen is verrukt.

Wij bestellen verse jus (moet niet veel gekker worden hè), met ezels wordt alles naar boven vervoerd. Heb ontzag voor deze dieren gekregen want hoe stijl ook, ze gaan erop en af. Het liefst was ik in de tent blijven liggen want het was er heerlijk. Maar ja er stond meer op het programma en we moesten zeker nog een klein uur voor terug rekenen. Dus in de benen en het pad terug.

Van alles kom je onderweg tegen, ‘dunkey-boys’ variant van cowboys, geiten op de meest onmogelijke rotspunten en andere toeristen die de weg omhoog zochten. Vroegen hoe ver nog en of het het waard was? Je begrijpt: we hebben ze naar de tent gepraat.

Ondertussen zijn wij helemaal afgedaald en naar het begin van de tocht naar de Monastery van gister gelopen. Daar staat een goed restaurant waar we onze lunch opeten, wat drinken en uitpuffen.
Tenslotte hadden we de geplande trail nog waarbij je buitenom Petra loopt naar een heilige offerplaats boven op de bergketen. In het boekje werd aangeraden om deze te doen.

Bijzondere route langs Petra

We vertrokken om half 4 en om half 7 waren we boven bij de offerplaats. Maar wat een bijzondere route was dit al slingerend tussen de rotsen langs echte grotwoningen, oude paleizen, Romeinsleger herdenkplekken en af en toe de weg kwijt. Het pad ging dan in de rots verder omhoog. Ik heb niet eerder zo’n bijzondere wandeling gelopen in een adembenemende natuur. We waren aardig afgepeigerd maar voeten en knie hebben het gehouden 😂😊😂
Een relaxed dagje was het niet maar wel eentje die we niet zullen vergeten. Dit was eigenlijk het echte Petra…

Morgen vroeg vertrekken we uit Petra. We gaan naar Wadi Rum, de zandwoestijn in en slapen en verblijven bij bedoeïenen. Dus geen WiFi, electriciteit e.d. Maar vast heel veel sterren, dat was in Dana camping ook zo mooi.

Zandbergen in de Wadi Rumvallei

Vanaf Petra was het een kleine 2 uur rijden. Dan is het heerlijk om gereden te worden en geen tijd kwijt te zijn met zoeken.
Hans deed mijn kamelensjaal weer om mijn hoofd zodat ik goed beschermd ben. We zaten achterin een open vrachttruck met zijn tweetjes.

Baby-kamelen

De eerste 3 stops waren met heel veel andere truckjes en toeristen. Toen vond ik het nog mwahh. Wel de highlights met de zandduinen en een kloof maar als je daar met 40 anderen in staat is toch de charme weg. Tegen Abdullah aangegeven dat wat rustiger sites ons meer liggen. En dan is het fijn om een hele dag te hebben. Het werd steeds leuker: wilde kamelen familie tegengekomen met 4 of 5 baby-kameeltjes! 🐫🐫🐫

Arches bekeken en heel veel zandstenenbergen met daarin fossielen zichtbaar die toen beestjes waren en fris in de zee zwommen. Kan je nu niet meer voorstellen met al die stof en hitte.

Abdullah maakte een picknick plek met kleed en kussens en vroeg ons om wat hout te sprokkelen. Na 15 minuten wachten kwam Abdullah met zijn gemaakte maaltijd: bonen, tomaat, aubergine en tonijn. Heerlijk met wat Arabisch brood en een cola 😋😋😋

Abdullah stelde voor naar een berg met uitzicht te gaan. Het was een flinke pukkel in het landschap die we bedwongen hebben maar we werden beloond met een uitzicht over de zandwoestijn met haar bergen. We zagen weer dingen die we anders niet gezien hadden. In de berg zat een natuurlijke waterbron waar ze het drinkwater voor de kamelen vandaan halen.

De gids bleek de woestijn trip als hobby te zien, hij was opgegroeid in de woestijn. Hij was leraar Arabisch en had deze maanden vakantie. Hij bidt 5 keer op een dag waarvan als wij ergens opklommen of inliepen dit 2 keer meemaakten.

We gingen op weg om vanaf een andere plek de zonsondergang te zien….weer zandduintje op. Jammer genoeg verdween de zon in de wolken dus geen dieprode rotsen. Vandaar naar de overnachtingstent bij de Bedoeïenen. Dat was best een luxe tent op hoogte met 2 bedden. Ze hebben nu allemaal van die zonnepanelen staan dus elektriciteit is er nu voldoende.

Bijzondere sterrenhemel

Rond 12 uur – half 1 gingen Hans en ik naar buiten met de zaklantaarn want het is daar echt pikkedonker. Ik keek omhoog en ik heb nog nooit zoveel sterren aan de hemel gezien. Dat was echt heel bijzonder en gedacht aan het liedje van Frank Boeijen – 1.000.000 sterren.

Onder de Jordaniërs in Aqaba

Vanochtend met de truck uit de woestijn gereden. De chauffeur stond ons al bij het visit-center op te wachten. Hij bracht ons naar Aqaba aan de kust. Aan de overkant zien we Israël en Egypte liggen en als we 10 km verder rijden zijn we in Saoedi Arabië 😀

Vandaag echt onze relaxte dag gehad. We zitten in een heel kleinschalig duikers hotelletje met een zwembad. Heerlijk rustig.

Fijne kamer en een heel aardige eigenaar. Hij organiseert duiktours en heeft ook een beachclub met zwembaden aan het strand. Hij heeft ons daar vanmiddag heengebracht. Daar was het heerlijk toeven: we hebben gezwommen in de Rode Zee, lekker liggen lezen en een heerlijke Jordanese salade gegeten.

Dineren tijdens de Ramadan

Er is ook een restaurantje dus ik vroeg om 19:30 of we wat konden bestellen. Dat kon pas weer om 20:30 want het is Ramadan (eerste dag) en zij gingen eerst zelf eten. Helemaal goed natuurlijk. Toen zei de man dat als de baas het goed vindt, dan zijn jullie meer dan welkom om mee te eten.

Je begrijpt dat we dit aanbod hebben aangegrepen… zo zaten we met 4 Jordaniërs, een Frans meisje wat in het duikcentrum werkt en een Amerikaanse toerist te genieten van de Ramadanmaaltijd. Zo gebeurt er steeds wat bijzonders. De mensen zijn echt zo vriendelijk!

De grote stad Amman

De busreis van Aqaba naar Amman is ook een aanrader. We waren de enige toeristen in de bus en je ziet veel van het landschap.

In Amman werden we opgehaald en naar het hotel gebracht. Dit hotel lag prima in het oude deel.

Amman, echt weer een metropool. Vanmiddag stadswandeling gedaan vanaf de Citadel naar beneden de oude stad in. We liepen door de sook: dat zijn kleine markten in kleine smalle steegjes. Een drukte van jewelste want iedereen haalt lekkere verse dingen voor de Iftar.

De volgende ochtend stonden Jerash en kasteel Ajiloun op het programma. Weer een top dag, wat heeft het land veel bezienswaardigheden.

Jerash is één van de tien steden (Decapolis) die de buitengrenzen van het Romeinse Rijk in het oosten beschermde. Er staat daar nog heel veel overeind en je waant je zeker terug in de tijd met een gids die we daar hebben genomen. De oude stenen kwamen tot leven.

Daarna nog een heerlijke slenterdag in Amman doorgebracht voordat we terugreisden naar Amsterdam.

We hebben een fantastische reis gehad, zeker in de top 3 😊

Inge

Lees meer verhalen